Wspólny sekret, ukryty kłamca i głosowanie. Zasady wyjaśnicie w minutę, ale każda gra jest inna: wszystko zależy od tego, jak dobrze kłamiecie i jak bardzo jesteście podejrzliwi.
Potrzeba od 3 do 12 osób. Da się grać we trójkę, ale gra jest wtedy bardzo krótka: od pięciu osób w górę jest więcej podejrzanych i więcej rund. Wpiszcie imiona i zaczynamy.
Telefon losuje tajne słowo i jednego impostora. Podawajcie go sobie po kolei: każdy dotyka ekranu, żeby zobaczyć swoją rolę, a reszta patrzy w inną stronę. Wszyscy widzą słowo i jego kategorię; impostor widzi tylko kategorię (na przykład „Jedzenie”).
Telefon mówi, kto zaczyna. Po kolei każdy daje jedną krótką wskazówkę o słowie, nie wypowiadając go. Impostor też daje swoją: musi improwizować na podstawie kategorii i tego, co usłyszał, żeby się nie zdradzić.
Kiedy wszyscy dali wskazówki, czas głosować. Na jednym telefonie na trzy-cztery wskazujecie wszyscy naraz osobę, którą podejrzewacie, i zapisujecie głosy, dotykając jej imienia. W pokoju każdy głosuje w tajemnicy na swoim ekranie (nigdy na siebie) i może zmienić głos, dopóki nie zagłosują wszyscy.
Jeśli najwięcej głosów dostał impostor, macie go: pije dwa łyki (albo wodę) i gra się kończy. Jeśli to ktoś niewinny, pije łyk (albo wodę) i odpada: nie głosuje i nie można już na niego głosować. Potem gracie kolejną rundę wskazówek, z nowymi tropami, które nie powtarzają poprzednich.
Jeśli dwie albo więcej osób ma tyle samo głosów, nikt nie odpada: impostor dalej się ukrywa i gracie kolejną rundę wskazówek.
Jeśli po wyrzuceniu kolejnych niewinnych zostaną tylko dwie osoby (impostor i ktoś jeszcze), wygrywa impostor, a cała reszta pije łyk (albo wodę). Jeśli po nieudanym głosowaniu się poddacie, możecie odsłonić impostora: wtedy też pije reszta.
Na koniec poznajecie impostora i słowo. Po dotknięciu „Nowa gra” telefon losuje nowe słowo i nowego impostora. Każdy łyk zawsze można zamienić na wodę albo na wyzwanie.
Wszystkie tajne słowa z gry (372 słowa), podzielone na kategorie. Kategoria to jedyna podpowiedź, jaką dostaje impostor. Gracie bez telefonu? Wybierzcie słowo stąd albo dotknijcie „Losuj”; po dotknięciu „Zacznij grę” słowo wylosuje gra.
372słowa · dotknij, żeby skopiować
Miejsca, które znacie wszyscy: idealne na pierwszą grę.
Wesele, osiemnastka, grill na działce: wskazówki z anegdotą w gratisie.
Klasyki polskiej kuchni (i nie tylko). Uwaga: jedna zbyt oczywista wskazówka i impostor od razu wie, o co chodzi.
Rzeczy z codziennego życia, jedne z najtrudniejszych do opisania tak, żeby ich nie zdradzić.
Wskazówki o tym, jak wygląda, gdzie żyje albo co robi… bez mówienia, co to za zwierzę.
Zawody, które każdy rozpozna: uważajcie na wskazówki o mundurach i narzędziach.
Od piłki nożnej po skoki narciarskie i żużel: sprzęt, boisko i sezon dają mnóstwo tropów.
Od kawy po kompot, do grania ze szklanką w ręce (albo ze szklanką wody).
Sposoby na dotarcie z punktu A do punktu B, od tramwaju po łódź podwodną.
Daty z kalendarza: od Wigilii przez tłusty czwartek po lany poniedziałek.
Rzeczy, które każdy ma w szafie… albo nigdy by ich nie włożył.
Sportowcy, muzycy, gwiazdy telewizji i geniusze z historii: można mówić, czym się zajmują, ale nigdy nazwiska.
Bohaterowie, złoczyńcy i bajki z dzieciństwa: wygląd albo słynny tekst zdradzają ich w sekundę.
Klasyki kina, które widzieli wszyscy (podobno), od komedii Barei po hity z Hollywood: ostrożnie z cytatami.
Od seriali oglądanych z całą rodziną po te łykane w jeden weekend, z Familiadą włącznie.
Marki, które widzicie codziennie: logo, kolor albo to, co sprzedają, wystarczy aż nadto.
Wskazówki dla podróżników: typowe jedzenie, zabytki albo język, bez nazywania miejsca.
Jak brzmi, jak się na nim gra albo w jakiej muzyce go słychać: niewiele trzeba, więc dawkujcie wskazówki.
Od automatów po gry na telefonie: postacie, pady i niekończące się rozgrywki.
Utwórzcie pokój i wyślijcie link: każdy widzi swoją rolę na swoim telefonie, bez podawania go z rąk do rąk, i głosuje w tajemnicy. Działa przy jednym stole i na wideorozmowie.
Impostor to gra słowna i dedukcyjna: wszyscy znają tajne słowo oprócz jednej osoby, która musi udawać, że też je zna. Reszta próbuje ją zdemaskować po wskazówkach, ale tak, żeby nie podać jej słowa na tacy, bo im jaśniejsze wskazówki, tym łatwiej ma impostor.
To nie jest gra wideo i nie trzeba niczego instalować: gra się rozmawiając, w grupie, ze słowem, telefonem i dużą ochotą, żeby podejrzewać wszystkich. Dlatego świetnie sprawdza się na biforze, na domówce, przy kolacji ze znajomymi albo na wyjeździe w góry, a jedna gra trwa kilka minut.
Żeby zagrać w impostora online, wystarczy otworzyć tę stronę w przeglądarce telefonu: to za darmo, bez pobierania i bez rejestracji. Wpisujecie imiona, gra losuje słowo i impostora, a wy podajecie sobie telefon, żeby każdy w tajemnicy zobaczył swoją rolę. Potem gra prowadzi rundy wskazówek, liczy głosy i mówi, kto odpada.
Jeśli wolicie nie podawać sobie telefonu, utwórzcie pokój i wyślijcie link na grupę: każdy dołącza ze swojego telefonu, widzi swoją rolę tylko na swoim ekranie i głosuje w tajemnicy. Głosowanie zamyka się samo, kiedy zagłosują wszyscy, więc nikt nie zmieni zdania po zobaczeniu cudzych głosów.
Oba sposoby mają te same zasady: jeden impostor na grę, wskazówki po kolei, głosowanie, a przy remisie kolejna runda. Wybierzcie ten, który wam pasuje, zależnie od tego, ilu was jest i gdzie jesteście.
Najlepsze słowa do impostora znają wszyscy i da się do nich wymyślić mnóstwo różnych wskazówek: miejsca, jedzenie, okazje albo zawody. Na tej stronie jest ich 372, w 19 kategoriach, a gra przy każdej rozgrywce losuje jedno z nich. Zbyt konkretne albo dziwne hasła zostawiają niewinnych bez wskazówek i wtedy każdy wygląda na impostora.
Kategoria ma znaczenie: to jedyne, co wie impostor. Przy szerokich kategoriach, jak „Przedmioty” albo „Okazje”, trudniej mu trafić; przy węższych, jak „Napoje” albo „Sport”, może zgadnąć słowo po dwóch wskazówkach. Jeśli jakieś hasło wydaje się wam za łatwe, w kolejnej grze wylosujcie inne.
Jeśli znasz słowo, szukaj złotego środka: zbyt oczywista wskazówka („kapusta” przy bigosie) podaje słowo impostorowi na tacy, a zbyt wydumana sprawi, że podejrzenia spadną na ciebie. Obserwuj, kto daje bardzo ogólne wskazówki, kto powtarza cudzy pomysł i kto waha się dłużej, niż trzeba.
Jeśli jesteś impostorem, korzystaj z kategorii i słuchaj: wskazówki innych przybliżają cię do słowa, a mówienie na końcu rundy to przewaga. Daj wskazówkę, która pasuje do kilku słów z tej kategorii, nie rzucaj oskarżeń na samym początku i pamiętaj, że remis w głosowaniu cię ratuje.
A przy głosowaniu bez pośpiechu: każdy wyrzucony niewinny przybliża impostora do zwycięstwa, bo wygrywa, gdy zostaną tylko dwie osoby. Zanim zagłosujecie, niech każdy powie na głos, kogo podejrzewa i dlaczego.
Ze znajomymi przy jednym stole najszybciej jest grać na jednym telefonie, który krąży z rąk do rąk. Na wideorozmowie każdy otwiera pokój na swoim telefonie, widzi swoją rolę i mówi wskazówkę na głos; tajne głosowanie odbywa się w pokoju.
Chcecie zagrać w impostora na kartkach, bez ekranów? Też się da: ktoś, kto nie gra, pisze słowo na karteczkach, a na jednej tylko kategorię; karteczki się składa, rozdaje i gra według tych samych zasad. Różnica jest taka, że ze stroną nikt nie musi siedzieć z boku i przygotowywać karteczek, a słowo jest losowe.
Jako gra alkoholowa: złapany impostor pije dwa łyki, a każdy wyrzucony niewinny jeden; bez alkoholu działa tak samo, z wodą, punktami albo wyzwaniami zamiast łyków. Jeśli lubicie gry słowne i podejrzenia, spróbujcie też: Zakazane słowa, Kto najprawdopodobniej albo Gra w bombę.
Wszyscy dostają w tajemnicy słowo oprócz impostora, który zna tylko kategorię. Po kolei każdy daje krótką wskazówkę, nie mówiąc słowa, a potem głosujecie, kto według was jest impostorem. Jeśli go złapiecie, impostor pije dwa łyki (albo wodę); jeśli się wywinie, łyk (albo wodę) pijecie wy.
Tak. Gra działa w przeglądarce telefonu, za darmo, bez pobierania i bez rejestracji. Możecie grać na jednym telefonie albo utworzyć pokój, żeby każdy grał na swoim.
Nie. To gra słowna do grania w grupie, na głos: telefon tylko rozdaje role, pilnuje kolejności i liczy głosy.
Od 3 do 12. We trójkę się da, ale jeden źle oddany głos daje zwycięstwo impostorowi; od pięciu osób gra ma kilka rund i jest dużo ciekawsza.
Zna kategorię (na przykład „Zwierzęta” albo „Święta”), ale nie słowo. Z tą podpowiedzią i z tym, co mówią inni, musi wymyślić wiarygodną wskazówkę.
Kiedy po wyrzuceniu niewinnych zostaną tylko dwie osoby: impostor i ktoś jeszcze. Wtedy wygrywa, a cała reszta pije łyk (albo wodę).
Nikt nie odpada. Impostor dalej się ukrywa, a wy gracie kolejną rundę wskazówek, z nowymi tropami.
Takie, które znają wszyscy i do których da się wymyślić dużo wskazówek. Na tej stronie znajdziesz 372 słowa w 19 kategoriach: znane osoby, postacie fikcyjne, filmy, seriale, marki, miejsca, jedzenie, zwierzęta i więcej. Gra przy każdej rozgrywce losuje jedno z nich.
Na tej stronie nie: w każdej grze jest jeden impostor, wylosowany przypadkowo. Dzięki temu nikt poza nim nie wie, kto to.
Tak. Utwórz pokój i wyślij link: każdy widzi swoją rolę na swoim ekranie i głosuje w tajemnicy. Działa przy jednym stole i na wideorozmowie, ze wskazówkami mówionymi na głos.
Tak: ktoś, kto nie gra, pisze słowo na karteczkach, a na jednej tylko kategorię. Zasady są te same; ze stroną oszczędzacie sobie przygotowań i gracie wszyscy.