To te same kalambury co zawsze, tylko bez karteczek w czapce i bez klepsydry: telefon dzieli was na drużyny, losuje hasła i daje znać, kiedy minie minuta. Wam zostaje machanie rękami i wykrzykiwanie odpowiedzi.
Jeśli jest was od 4 do 12, wpiszcie imiona w kolejności, w jakiej siedzicie: gra dzieli was na przemian na dwie drużyny: Drużyna Wiśni i Drużyna Cytryny. Dzięki temu drużyny są wymieszane i każdy ma obok siebie kogoś z przeciwnej. Jeśli jest was 2 albo 3, gracie wszyscy w jednej drużynie, na czas.
Wybierzcie karty: Łagodny (czynności, zwierzęta, zawody, sporty i przedmioty), Imprezowy (filmy, seriale, piosenki, postacie i imprezowe sytuacje) albo Pikantny (18+) (podryw i randki). Przed pierwszą minutą osoba, która pokazuje jako pierwsza, decyduje, do ilu punktów gracie: 8, 12 albo 16; potem już się tego nie zmienia.
Gra mówi, czyja jest kolej. Drużyna tej osoby nie może patrzeć na ekran; drużyna przeciwna za to może, żeby pilnować uczciwej gry. Kiedy jesteście gotowi, dotknijcie Włącz minutę i rusza odliczanie jednej minuty.
Karta podaje kategorię i hasło. Zacznij od znaku kategorii. Znak filmu: kręć korbką starej kamery przy twarzy. Znak piosenki: udawaj, że śpiewasz do mikrofonu. Znak telewizji: narysuj w powietrzu prostokąt (ekran). A potem do dzieła. Nie wolno mówić ani wydawać dźwięków.
Twoja drużyna rzuca odpowiedziami bez przerwy. Jeśli trafią, dotknij Zgadnięte!: punkt i od razu kolejna karta. Jeśli hasło nie idzie, Pomiń odrzuca je bez kary, ale czas leci dalej.
Po upływie czasu pojawia się podsumowanie: ile haseł zgadliście, a ile pominęliście. Jeśli drużyna nie zgadła ani jednego, łyk (albo woda) dla całej drużyny. Potem kolej drugiej drużyny, a w każdej drużynie za każdym razem pokazuje ktoś inny.
Na koniec każdej rundy (kiedy obie drużyny zagrały tyle samo minut), jeśli któraś drużyna ma wymagane punkty i prowadzi, wygrywa grę, a druga pije łyk (albo wodę). Przy remisie gracie dalej, aż ktoś wyjdzie na prowadzenie. Przycisk Rewanż zeruje wynik i znowu możecie wybrać grę do 8, 12 albo 16 punktów.
Pełna lista z gry: 183 hasła w 10 kategoriach. Przydadzą się do gry bez telefonu (ktoś z drużyny przeciwnej po cichu podsuwa hasło osobie, która pokazuje), na rozgrzewkę albo wtedy, gdy brakuje wam pomysłów na kalambury: dotknijcie „Losuj”, a lista sama coś wylosuje.
183hasła · dotknij, żeby skopiować
Hollywoodzkie hity i polskie komedie, które zna każdy. Znak filmu: kręć korbką starej kamery przy twarzy.
Takie, które leciały na każdej domówce i każdym weselu, od disco polo po światowe przeboje. Znak piosenki: udawaj, że śpiewasz do mikrofonu.
Od polskich seriali, które oglądała cała rodzina, po hity z platform streamingowych i programy, bez których trudno wyobrazić sobie telewizję. Znak telewizji: narysuj w powietrzu prostokąt (ekran).
Superbohaterowie, bohaterowie bajek, legend i filmów: każdy ma gest, który go zdradza.
Sceny, które każdy przeżył choć raz, od pociągu na weselu po dzielenie rachunku co do grosza. Pokazuje się je od początku do końca, jak małe przedstawienie.
Na pierwszą rundę albo dla osób, które grają pierwszy raz: wystarczą dwa gesty i wszyscy wiedzą, o co chodzi.
Udawaj, że pracujesz albo trenujesz: zwykle wystarczy najbardziej typowy ruch.
Nie rysuje się ich w powietrzu, tylko się ich używa. Udawaj, że trzymasz je w ręce.
Podryw, randki, byli i słynni uwodziciele. Dwuznacznie i do śmiechu, nigdy dosłownie.
Dwie drużyny i minuta na kolej, ale tym razem opisujecie hasło słowami… nie mówiąc żadnego z czterech zakazanych słów na karcie.
Kalambury to gra, w której pokazujesz coś bez słów, a twoja drużyna musi zgadnąć, co to jest. Jedna osoba losuje hasło, pokazuje je samymi gestami, a reszta wykrzykuje odpowiedzi, aż ktoś trafi. Po angielsku to charades, ale w Polsce wszyscy znają je jako kalambury: z domówek, obozów, wyjazdów w góry i świątecznych wieczorów z rodziną.
Cały urok polega na tym, że każdy uważa się za mistrza, dopóki nie przyjdzie jego kolej. Pokazać „Prasować koszulę” to nic trudnego; „Powrót do przyszłości”, kiedy czas ucieka, a drużyna strzela na oślep, to już zupełnie inna historia.
Ta wersja to kalambury online w drużynach: telefon zastępuje czapkę z karteczkami, stoper i kartkę z punktami. Hasła są podzielone na 10 kategorii i trzy poziomy, więc sprawdzą się i na spokojnej kolacji, i na biforze, kiedy wszyscy mają ochotę się powygłupiać.
Najlepsze hasła do kalamburów to takie, które da się pokazać ciałem: czynności, zwierzęta, zawody i sporty. Jeśli hasło da się wyjaśnić tylko słowami, nie nadaje się. Dlatego karty z poziomu Łagodnego to rzeczy, które się widzi, których się używa albo które się robi, jak pingwin, hydraulik czy parasol.
Filmy do kalamburów sprawdzają się tym lepiej, im są bardziej znane i im więcej mają rozpoznawalnych scen: rozłożone ręce na dziobie Titanica, lwiątko uniesione na skale albo muzyka ze „Szczęk” (której tu nie wolno nucić). Z piosenkami jest tak samo: jeśli mają własny taniec, jak „Macarena”, „YMCA” czy „Kaczuchy”, to prawie prezent.
Jeśli gracie na karteczkach, mieszajcie poziomy: parę łatwych haseł na rozgrzewkę, potem trudniejsze tytuły. I wybierajcie rzeczy, które znają wszystkie pokolenia przy stole, od rodziców po znajomych z pracy, żeby nikt nie został z boku.
Poziom Pikantny (18+) to 42 hasła do kalamburów dla dorosłych: pierwsze randki, podryw przy barze, wpadnięcie na ex na tej samej imprezie, okropne teksty na podryw i filmowi uwodziciele w stylu Don Juana czy Jamesa Bonda.
Są dwuznaczne i dają mnóstwo śmiechu, ale żadne nie jest dosłowne: chodzi o to, żeby osoba pokazująca zrobiła z siebie błazna z klasą, a nie żeby ktoś poczuł się niezręcznie. Jeśli w grupie panuje luz, wymieszajcie je z kartami Imprezowymi; jeśli nie, zostawcie je na później.
Jak wszystko na tej stronie, to zabawa dla osób pełnoletnich. Jeśli macie ochotę na więcej podrywu i randkowych sekretów, zajrzyjcie do pikantnej wersji Nigdy przenigdy.
Przy jednym telefonie trzyma go osoba, która pokazuje, a jej drużyna nie patrzy na ekran. Jeśli wolicie, żeby każdy grał na swoim telefonie, utwórzcie pokój: kartę widzi tylko osoba, która pokazuje, i drużyna przeciwna, która pilnuje zasad, a reszta drużyny widzi tylko, że teraz zgaduje.
Tak zagracie też na odległość: odpalcie wideorozmowę, niech każdy dołączy do pokoju ze swojego telefonu, a osoba, która pokazuje, stanie porządnie przed kamerą.
W tej grze się pokazuje, ale hasła z tej strony nadają się też do kalamburów rysowanych: zamiast gestów osoba z kolei rysuje hasło na kartce (bez liter i cyfr), a jej drużyna zgaduje. Czas odmierzcie stoperem w telefonie, a punkty zapisujcie na marginesie.
Klasyczna wersja na karteczkach też działa: wypiszcie hasła z listy, wrzućcie je do czapki i losujcie po jednym. Jeśli nie chce wam się wycinać, przycisk „Losuj” wylosuje hasło za was, a gra na telefonie zrobi resztę: drużyny, minutę i wynik.
Bez alkoholu – jasne: każdy łyk można zamienić na wodę albo napój, albo grać tylko na punkty, które i tak wystarczą, żeby rozpalić rywalizację. Gra działa dokładnie tak samo.
Pamiętajcie jednak, że ta strona jest dla osób pełnoletnich (18+). Kalambury to klasyka dla każdego wieku, ale ta wersja, z łykami i poziomem Pikantnym, jest dla dorosłych. Więcej gier ze znajomymi, do których wystarczy telefon, znajdziecie na liście wszystkich naszych gier.
Najpierw kategoria, potem hasło. Znak filmu, piosenki czy serialu oszczędza twojej drużynie mnóstwo sekund. Potem stawiaj na to, co najbardziej rozpoznawalne: najsłynniejszą scenę, taniec, typowy gest postaci. Kiedy ktoś jest blisko, wskaż go i energicznie kiwaj głową.
Dziel i rządź. Przy długich tytułach pokaż na palcach, ile mają słów, i zacznij od najłatwiejszego; pukaj palcami w przedramię, żeby pokazać sylaby, i pociągnij się za ucho, kiedy chodzi o „brzmi jak”. Jeśli po kilku sekundach nikt nie jest blisko, pomiń: nie ma kary, a w minutę zmieści się sporo haseł.
Kiedy zgadujesz, mów na głos wszystko, co przychodzi ci do głowy, nawet największe bzdury: osoba pokazująca od razu widzi, czy idziecie w dobrą stronę. A jeśli jesteście w drużynie przeciwnej, patrzcie na kartę i pilnujcie, żeby nikomu nie wymknął się nawet szept.
Gra się w dwóch drużynach. Po kolei jedna osoba ma minutę, żeby bez słów pokazać jak najwięcej haseł, a jej drużyna wykrzykuje odpowiedzi; każde zgadnięte hasło to punkt. Wygrywa drużyna, która zdobędzie wymagane punkty i prowadzi.
Od 2 do 12. Od czterech osób gra się w dwóch drużynach, które gra tworzy na przemian, według kolejności, w jakiej siedzicie. Jeśli jest was 2 albo 3, gracie razem: pokazujecie po kolei i musicie zdobyć punkty w jak najmniejszej liczbie tur.
Wybieracie to przed pierwszą minutą: do 8, 12 albo 16 punktów. Wygrywa drużyna, która je zdobędzie i prowadzi, kiedy obie drużyny zagrały tyle samo minut; przy remisie gracie dalej.
Dotknij „Pomiń”: hasło przepada bez kary i pojawia się następne. Pamiętajcie tylko, że minuta leci dalej.
Jeśli drużyna skończy swoją minutę bez żadnego trafienia, łyk (albo woda) dla całej drużyny. Na koniec drużyna, która przegra grę, pije jeszcze jeden łyk (albo wodę).
183 hasła w 10 kategoriach: czynności, zwierzęta, zawody, sporty i przedmioty (Łagodny); filmy, seriale, piosenki, postacie i imprezowe sytuacje (Imprezowy); podryw i randki (Pikantny, 18+). Wszystkie znajdziecie na tej stronie.
Nie: żadnych słów ani dźwięków, nawet nucenia. Tylko gesty. Drużyna przeciwna widzi kartę i pilnuje zasad.
Tak. W grze każde hasło losuje się z wybranego poziomu, a na tej stronie przycisk „Losuj” wybiera losowe hasło z listy, więc możecie grać nawet z kartką i długopisem.
Tak. W pokoju kartę widzą tylko osoba, która pokazuje, i drużyna przeciwna; reszta jej drużyny widzi tylko, że teraz zgaduje. Z włączoną wideorozmową gra się tak samo na odległość.
Nikt nie musi pić: każdy łyk może być wodą, a możecie też grać tylko na punkty. Gra jest darmowa i działa w przeglądarce telefonu, bez pobierania i bez rejestracji. Strona jest tylko dla osób pełnoletnich (18+).